pexels-photo-261664

5 wykroczeń, które popełniasz, a może o tym nie wiesz – część 3

Spacerując po lesie z psem znajdujesz ładną szyszkę, którą bierzesz ze sobą. W drodze powrotnej do domu spotykasz kolegę, za którym nie przepadasz i wydajesz komendę: „Puszek. bierz go!” Wracasz do domu, potwornie Ci się nudzi – otwierasz książkę telefoniczną i zaczynasz dzwonić pod różne numery bawiąc się w tzw. “głuchy telefon”. Tym oto sposobem nieświadomie popełniłeś szereg wykroczeń!

1. Droga pamiątka z lasu, czyli mandat za zabranie z lasu szyszki (art. 153 KW)

Któż z nas w dzieciństwie nie przynosił do domu szyszek czy też patyków? Robiliśmy to prawie wszyscy. Czasami do tej pory idąc do lasu potrafimy przynieść z niego dorodną szyszkę, czy wyrośniętego borowika. Uwielbiamy grzybobrania, bo przecież któż się oprze jajecznicy z kurkami? Pytanie tylko, czy za dary lasu nic nam nie grozi?

Otóż zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, kto z nienależącego do niego lasu zabiera szyszki, zioła, czy też zbiera grzyby w miejscach, w których jest to zabronione lub sposobem niedozwolonym, może otrzymać mandat w wysokości do 250 zł lub naganę.

Ważne jest aby pamiętać, że dla popełnienia tego wykroczenia nie jest istotne w jakim celu zbieramy “pamiątki” z lasu. Wystarczy zatem samo zabranie szyszki i wyniesienie jej z terenów leśnych, aby otrzymać mandat, bo skutkiem naszego działania jest naruszenie integralności lasu.

WAŻNE!

Pamiętaj również, że odpowiadasz za wyniesienie przez Twojego pupila szyszki czy patyka z lasu. Twoja odpowiedzialności wtedy wynika z zaniechania podjęcia przez Ciebie czynności mających na celu pozostawienie w lesie wszystkich jego składników.

Wracając zaś do grzybów. O sposobach niedozwolonych zbierania grzybów możemy mówić, gdy przy okazji ich zbierania dochodzi do niszczenia runa leśnego lub użycia specjalnych narzędzi do zbierania, np. specjalnego noża. Nie ma znaczenia, czy dotyczy to maślaków czy muchomorów – niszczenie grzybów trujących również jest karalne.

Oczywiście to nie znaczy, że każde grzybobranie może skończyć się dla Ciebie mandatem. Zbiór płodów runa leśnego czyli np. grzybów na własne potrzeby dopuszczony jest w lasach nieobjętych stałym lub okresowym zakazem wstępu. Czyli grzyby zbieramy w lasach nieobjętym jakimkolwiek zakazem wstępu, a szyszek z każdego lasu po prostu zabierać nam nie wolno.

2. Azor bierz go! – czyli szczucie psem (art. 108 KW) oraz skutki spaceru z psem bez smyczy w lesie (art. 166 KW)

Idziesz na spacer z psem w grupie znajomych. Chcesz pochwalić się, że Twój słodki pupil potrafi atakować jak pitbull i to bez względu na to, że jest yorkiem. W formie rozrywki wypowiadasz magiczne słowa – Puszek bierz go! I mówiąc to chcesz, aby Puszek pokazał swoje możliwości bojowe na Twoim chętnym do eksperymentu koledze. Z pozoru niewinna zabawa. Ale może skończyć się mandatem i to nie małym.

Karalne jest prowokowanie, czy też podjudzanie psa do gonienia i atakowania człowieka, bądź też tylko do zaatakowania człowieka. Forma szczucia może być dowolna tzn. prowokowanie psa do ataku może przybrać formę np. komendy (wypowiedzianej prze Ciebie np. “bierz go”, “atak”), innego dźwięku (np. gwizd) czy też gestu.

WAŻNE!

Dla popełnienia omawianego wykroczenia nie jest ważny skutek. Oznacza to, że jak powiesz do Puszka – “bież go” a Puszek podbiegnie do Twojej “ofiary” i zamiast ataku przystąpi do ocierania się o nogi, to i tak popełniasz wykroczenie.

Mając powyższe na uwadze nie jest konieczne doprowadzenie do zaatakowania człowieka przez szczutego psa. Również inne skutki szczucia np. w postaci ugryzienia człowieka, zniszczenia jego ubrania lub spowodowania uszczerbku na jego zdrowiu nie są wymagane do popełnienia wykroczenia. Dodatkowo Twoja “ofiara” nie musi wystraszyć się psa lub odczuwać jakiegokolwiek lęku przed atakiem.

Za popełnienie przedmiotowego wykroczenia możesz otrzymać mandat w granicach od 20 do 1000 zł lub karę nagany.

Kłopoty możesz mieć również jeżeli wybierzesz się z Puszkiem na spacer do lasu i zapomnisz założyć mu smyczy. Puszek może być najmniejszym, najbardziej miłym i uroczym czworonogiem, który muchy nie skrzywdzi, lecz nie zmienia to faktu, że zgodnie z obowiązującymi przepisami w lesie powinien spacerować na smyczy, chyba że akurat bierze udział polowaniu.

UWAGA!

Karalne jest puszczanie psa luzem w lesie co oznacza wprowadzenie psa do lasu bez smyczy lub wprowadzenie psa do lasu na smyczy i następnie zdjęcie jej, tak by umożliwić psu swobodne poruszanie się po lesie.

Pies może być puszczony luzem w lesie jeżeli bierze udział w polowaniu. Czynności związane z polowaniem to nie tylko wykonywanie polowania, ale również odłowy, sprawdziany pracy psów myśliwskich, czy szkolenia psów myśliwskich.

Nieprzestrzeganie powyższych zasad może narazić Cię na karę nagany lub mandat w wysokości od 20 zł do 5.000 zł.

3. Odpadła tabliczka z numerem Twojego domu? Lepiej to naprawić. Czyli mandat za niedopełnienie obowiązku umieszczenia w odpowiednim miejscu tabliczki z numerem porządkowym nieruchomości. (art. 64 KW)

Ileż to razy zdarzało Ci się błądzić w poszukiwaniu miejsca, w którym się umówiłeś/aś z przyjaciółmi? Najczęstszym problemem w odnalezieniu danej lokalizacji jest brak odpowiedniego oznakowania numeru budynku czy też mieszkania, lokalu. Na kim ciąży obowiązek oznakowania lokalu? Czy jak z Twoich drzwi odpadnie tabliczka z numerem porządkowym to możesz otrzymać mandat?

Otóż właściciele nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które takimi nieruchomościami władają, mają obowiązek umieszczenia w widocznym miejscu tabliczki z numerem porządkowym w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o ustaleniu tego numeru. Jednakże przedmiotowe wykroczenie może popełnić nie tylko właściciel nieruchomości, ale również administrator, dozorca lub jej użytkownik.

Czym jest zatem nieruchomość? Za nieruchomość zgodnie z Kodeksem cywilnym uznajemy: 1) grunty będące częściami powierzchni ziemskiej stanowiącymi odrębny przedmiot własności (np. działka rolna czy też budowlana); 2) budynki trwale z gruntem związane (np. bloki mieszkalne, domki jednorodzinne); 3) części budynków, jeśli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (np. poszczególne lokale mieszkalne, wyodrębnione jako samodzielne nieruchomości).

W przypadku budynku takiego jak np. blok mieszkalny lub domek jednorodzinny na tabliczce umieszczonej na ścianie frontowej budynku oprócz numeru porządkowego zamieszcza się również nazwę ulicy lub placu, a w miejscowościach bez ulic lub placów albo posiadających ulice lub place bez nazw – nazwę miejscowości.

W przypadku zaś poszczególnych lokali istotne jest aby umieścić, np. na drzwiach mieszkania tabliczkę z jego numerem porządkowym.Poza umieszczeniem tabliczki niezbędne jest utrzymywanie jej w należytym stanie, czyli nie może być połamana, mieć nieczytelny czy. zamazany numer nieruchomości.

WAŻNE!

Za brak tabliczki porządkowej oznaczającej numer nieruchomości grozi mandat w wysokości do 250 zł albo kara nagany. Warto również pamiętać, że jako użytkownik danego lokalu również możemy odpowiadać za brak jego odpowiedniego oznakowania.

4. Zabawa w głuchy telefon może skończyć się mandatem (art. 107 KW)

Każdy z nas zapewne był świadkiem lub sam bawił się w zabawę polegającą na dzwonieniu domofonem czy też telefonem, do nieznajomych osób w celu zrobienia im żartu. Czy aby zabawa w głuchy telefon jest bezpieczna? Przecież to tylko niewinna zabawa…

Aby popełnić wykroczenie należy działać w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadzając ją w błąd lub w inny sposób złośliwie niepokoić. Cóż to zatem w praktyce oznacza?

Niepokojenie innej osoby obejmuje swoim zakresem różnego rodzaju zachowania, które służą zakłóceniu spokoju psychicznego człowieka przez wywołanie u niego uczucia przykrości, zdenerwowania, rozdrażnienia itp. Do takich działań możemy zaliczyć np. wykonywanie tzw. głuchych telefonów, pukanie do drzwi i uciekanie, przekazywanie ustnie lub pisemnie irytujących informacji.

UWAGA!

Niepokojenie innej osoby może również przybrać postać zaniechania czyli braku podjęcia przez Ciebie danej czynności. Z taką postacią czynu będziemy mieli przykładowo do czynienia w sytuacji, gdy osoba obowiązania do sprzątania całego bloku mieszkalnego, powstrzymuje się przed sprzątaniem piętra, na którym mieszka osoba, której nie lubi, aby w ten sposób wywołać u niej uczucie zdenerwowania i zakłócić jej spokój psychiczny. Innym przykładem może tu być zaniechanie ściszenia muzyki po nastaniu obowiązującej w bloku mieszkalnym ciszy nocnej.

Z wprowadzaniem innej osoby w błąd, jako jednego z możliwych sposobów jej niepokojenia, mamy do czynienia gdy swym działaniem doprowadzamy do wywołania rozbieżności między rzeczywistością a jej odbiciem w świadomości człowieka. Owa rozbieżność może przybrać postać nieświadomości lub urojenia. Z nieświadomością mamy do czynienia, gdy w świadomości człowieka nie znajduje odzwierciedlenia okoliczność, która występuje obiektywnie. Z kolei o urojeniu mówimy gdy człowiek przeświadczony jest o istnieniu okoliczności, która jednak w rzeczywistości nie zachodzi.

WAŻNE!

Nie jest wymagane, żeby osoba, w stosunku do której kierowane jest dane zachowanie, odczuła przykrość, zdenerwowanie, rozdrażnienie i w ten sposób nastąpiło zakłócenie jej spokoju psychicznego.

WARTO PAMIĘTAĆ

Aby popełnić omawiane wykroczenie niezbędne jest łączne wypełnienie jego znamion czyli działanie lub zaniechanie (1) “w celu dokuczenia innej osobie” i (2)“złośliwie’’. Zatem Twoje działania muszą być wykonywane w celu dokuczenia, czyli ze świadomością, że ktoś sobie tego nie życzy i złośliwie czyli w sposób uciążliwy dla osoby wobec, której te działania zostały podjęte.

Popełnienie omawianego wykroczenia może spowodować nie tylko nałożenie na nas mandatu w wysokości od 20 do 1500 zł, kary nagany lecz również może grozić za nie kara ograniczenia wolności w wymiarze 1 miesiąca.

5. Nieodśnieżenie chodnika (art. 117 KW)

Zima – choć ostatnimi czasy nie taka mroźna i straszna – to jednak generuje zaspy na ulicach i chodnikach. Przemieszczanie się po chodnikach w takich warunkach może nie być prostym zadaniem, szczególnie gdy nikt ich nie odśnieżył. Czy to znaczy, że i ja mam chodzić z łopatą podczas zamieci?

Jako osoby zobowiązane do utrzymania czystości i porządku w obrębie nieruchomości uznaje się nie tylko właściciela nieruchomości, lecz również współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Jeżeli obowiązki dotyczą kilku podmiotów spośród wyżej wymienionych, obowiązany do ich wykonania jest podmiot lub podmioty faktycznie władające nieruchomością.

Warto zaznaczyć również, że właściciel nieruchomości może powierzyć bezpośrednie utrzymanie porządku i czystości w obrębie nieruchomości innej osobie np. dozorcy. Wówczas odpowiedzialności z komentowanego przepisu podlega dozorca, którego obowiązek utrzymania porządku i czystości wynika z postanowień umowy lub stosunku pracy.

Przykładowo, jeżeli mieszkasz w bloku mieszkalnym należącym do wspólnoty mieszkaniowej, to obowiązek utrzymania czystości i porządku spoczywa właśnie na tej wspólnocie (podobnie jest ze spółdzielnią mieszkaniową). Jeżeli zaś posiadasz wolnostojący domek jednorodzinny, to za kawałek chodnika przylegający do Twojego domu odpowiadasz jako właściciel nieruchomości, chyba, że w ramach wykonania spoczywających na Tobie obowiązków zawarłeś/aś umowę z osobą, która wykona je za Ciebie.

Popełnienie omawianego wykroczenia może skutkować mandatem w wysokości do 1500 zł albo wymierzeniem nagany. Dalsze konsekwencje grożą Ci, jeśli to na „Twoim” fragmencie chodnika ktoś się poślizgnie i złamie nogę, a następnie udowodni Ci nienależyte odśnieżanie.

Przepisy regulujące powyższe kwestie znajdziesz w Kodeksie wykroczeń (art. 64, art. 107, art. 108, art. 117, art. 153, art. 166).

Powiedz co myślisz! O prawie zgromadzeń i manifestacjach w pigułce – cz. 2

Z czytelnej infografiki dowiesz się w jaki sposób bezpiecznie i zgodnie z prawem wyrażać swoje zdanie w kwestiach publicznych podczas wieców i manifestacji. Jakie przedmioty raczej powinieneś zostawić w domu przed wyjściem na zgromadzenie? Gdzie są granice Twojej wolności słowa? Czego może życzyć sobie od Ciebie policjant podczas wiecu?

Przejmij inicjatywę!

pexels-photo-357514

Czy karalne jest? – litera C

Oto kolejny artykuł z serii „P jak prawo”. Dzięki lekturze wszystkich tekstów zostaniesz chodzącą encyklopedią przestępczości! Zaimponuj znajomym sypiąc karnymi ciekawostkami jak z kapelusza! Tym razem postaramy się rozwikłać wątpliwości związane z czynami rozpoczynającymi się na literę „C”. Zaprezentujemy Ci garść ciekawostek związanych z przestrzenią publiczną – co grozi za czynny udział w zbiegowisku czy czynu nierządnego proponowanie. Zdementujemy informacje dotyczące karalności usunięcia ciąży. Dodatkowo kącik dla fanów motoryzacji – cofanie licznika i cudzego pojazdu używanie. Zapraszamy!

1. Czynu nierządnego proponowanie

Droga wylotowa z każdego większego miasta to pewność spotkania kobiet w wyzywających ubraniach, które sygnalizują kierowcom możliwość skorzystania z usług seksualnych. Takie zachowanie, podobnie jak sama prostytucja, nie są w Polsce zabronione. Inaczej przedstawia się sytuacja, w której osoba trudniąca się nierządem nie uznaje odpowiedzi odmownej i pomimo braku zainteresowania ze strony potencjalnego klienta nakłania go do skorzystania z płatnych uciech cielesnych. Osoba, która w sposób natarczywy, narzucając się lub w inny sposób naruszając porządek publiczny proponuje innej osobie dokonanie z nią czynu nierządnego, mając przy tym na celu uzyskanie korzyści materialnej popełnia wykroczenie, które jest zagrożone karą aresztu (od 5 do 30 dni), ograniczenia wolności (1 miesiąc) albo grzywny (od 20 zł do 5.000 zł).

Aby nakłanianie do obcowania płciowego czy innej czynności seksualnej było karalne, musi być nachalne albo namolne. Naruszanie porządku publicznego może polegać chociażby na obnażaniu się czy wykonywaniu wulgarnych gestów. Istotne jest, że działanie musi być nakierunkowane na cel osiągnięcia korzyści materialnej – nie ma przy tym znaczenia, czy taką korzyścią mają być pieniądze, czy np. alkohol.

2. Czynny udział w zbiegowisku

Jako „zbiegowisko” określa się grupę osób, która spontanicznie znalazła się w określonym miejscu w niezorganizowany uprzednio sposób. Z uwagi właśnie na ten element spontaniczności, zgromadzenia ludzi biorących udział w zaplanowanej i zgłoszonej wcześniej manifestacji nie określa się terminem „zbiegowiska”. Ani cel, ani przyczyna zbiegowiska nie mają znaczenia. Samo nieopuszczenie zbiegowiska, wbrew żądaniu organu uprawnionego do wezwania uczestników do rozejścia się (taki organ to np. Policja, Straż Miejsca czy Żandarmeria Wojskowa) stanowi wykroczenie. Inaczej sytuacja przedstawia się w przypadku, w którym uczestnik bierze czynny udział w zbiegowisku, mając przy tym świadomość, że zgromadzeni wspólnymi siłami dopuszczają się gwałtownego zamachu na osobę i mienie. Takie zachowanie stanowi przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3. Czynny udział oznacza, że osoba nie jest jedynie biernym obserwatorem, nie mającym żadnego wkładu w rozwój sytuacji, a psychicznie lub fizycznie włącza się w przebieg zdarzenia. Takie włączanie się może polegać zarówno na fizycznym udziale własnym sprawcy, jak np. rzucanie kamieniami, ale i na innych formach udziału, np. werbalnym „zagrzewaniu” do działania. Aby doszło do popełnienia tego czynu zabronionego niezbędne jest też ustalenie, że miał miejsce gwałtowny (czyli szybki, wymykający się spod kontroli) zamach na osobę i mienie. Może on polegać na atakowaniu osoby lub grupy osób (na przykład atak na ochroniarzy obecnych podczas rozgrywek sportowych), jak również mienia (chociażby ław stadionowych). Odpowiedzialność za popełnienie tego przestępstwa jest zaostrzona ) w przypadku, gdy następstwem gwałtownemu zamachu jest śmierć człowieka lub ciężko uszczerbek na zdrowiu – wynosi wtedy od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. Nie ma przy tym znaczenia, czy taki skutek został wywołany bezpośrednio przez działanie określonego uczestnika, czy stanowił wynik wspólnego działania bliżej nieokreślonych osób biorących udział w zbiegowisku. Oznacza to, że jeśli jedna osoba rzuca kamieniami w kierunku funkcjonariuszy Policji, inna go bije, zaś trzecia zadaje cios, który ostatecznie powoduje śmierć pokrzywdzonego, wówczas nawet osoba rzucająca kamieniami (niezależnie od tego, czy kamienie trafiły w ofiarę) również odpowie na podstawie surowszego przepisu, jeśli tylko była świadoma gwałtowanego zamachu na osobę.

3. Ciąży usunięcie

W obecnie obowiązującym stanie prawnym przerwanie ciąży jest możliwe wyłącznie w trzech przypadkach: gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej, gdy badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu lub gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego. Aktualnie nie ma innych okoliczności, które umożliwiałyby zgodne z przepisami przerwanie ciąży. **Pomimo tego kobieta, która z przyczyn np. osobistych decyduje się na wykonanie takiego zabiegu, nie podlega karze. ** Inaczej przedstawia się sytuacja osoby, która za zgodą kobiety przerywa jej ciąże. Takie zachowanie stanowi bowiem przestępstwo podlegające karze pozbawienia wolności do lat 3. Taka sama odpowiedzialność grozi każdemu, kto udziela ciężarnej pomocy w przerwaniu ciąży z naruszeniem przepisów ustawy (przykładowo pożycza pieniądze na wykonanie zabiegu, umawia ją na zabieg czy też sprzedaje środki mające wywołać poronienie) albo ją do tego nakłania. Surowsza sankcja (pozbawienie wolności od 6 miesięcy do lat 8) przewidziana jest w przypadku zastosowania przemocy wobec ciężarnej albo przerwanie ciąży bez jej zgody, czy też doprowadzenie jej do aborcji przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem (jak chociażby wprowadzenie ciężarnej w błąd co do rodzaju zabiegu lekarskiego, jaki będzie wykonany). Niezależnie od tego, czy przerwanie ciąży nastąpiło za zgodą czy bez zgody ciężarnej, odpowiedzialność sprawcy jest jeszcze wyższa, jeżeli następstwem czynu jest śmierć kobiety – w takiej sytuacji kara pozbawienia wolności może wynosić maksymalnie do 12 lat. Należy przy tym zaznaczyć, że odpowiedzialność za niezgodne z przepisami ustawy przerwanie ciąży będzie ponosiła również osoba, która ma uprawnienia do wykonywania tego rodzaju zabiegów (czyli lekarz), nawet jeśli uważa, że wystąpiła jedna z przesłanek warunkujących możliwość przerwania ciąży, ale nie zostały spełnione wszystkie ustawowe wymagania dotyczące przeprowadzenia zabiegu (jak np. przedłożenie odpowiedniego zaświadczenia czy wyrażenie pisemnej zgody kobiety).

4. Cofnięcie licznika

Jednym z głównych zmartwień osób kupujących używany samochód jest nieuczciwość sprzedającego. Osoby sprzedające swój pojazd niejednokrotnie zapewniają potencjalnych nabywców o ich nieskazitelnym stanie, równie często zaniżają przebieg pojazdu. Czy cofnięcie licznika jest karalne? I tak i nie. Zachowanie polegające na cofnięciu licznika w swoim samochodzie samo w sobie nie stanowi przestępstwa. Czynem karalnym nie jest też cofnięcie licznika, a następnie poinformowanie potencjalnego nabywcy o dokonanej korekcie tak, aby miał świadomość właściwości nabywanego samochodu. Co innego, gdy sprzedający cofa licznik, a następnie zapewnia kupującego, że przebieg samochodu jest niższy od tego faktycznego – odpowiedzialność takiej osoby należy wówczas rozważyć pod kątem popełnienia oszustwa.

Aby uznać, że określone zachowanie było przestępstwem, konieczne jest spełnienie wszystkich określonych w ustawie przesłanek (czyli inaczej warunków). Otóż sprawca musi działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzić inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem m.in. za pomocą wprowadzenia jej w błąd. Żeby przypisać nieuczciwemu sprzedawcy popełnienie czynu karalnego należał zatem wykazać, że w chwili dokonywania transakcji świadomie wprowadza kupującego w błąd co do przebiegu pojazdu ponieważ sądzi, że w innym przypadku nie uzyskałby pożądanej ceny albo kupujący w ogóle nie dokonałby zakupu. Istotne jest bowiem, aby sprawca właśnie w celu osiągnięcia korzyści podawał nieprawdziwe informacje dotyczące samochodu.Wskutek tego pokrzywdzony nieświadomie przepłaca za auto, kierując się fałszywymi cechami pojazdu albo decyduje się na zakup, którego nie dokonałby, mają wiedzę o jego przebiegu.

5. Cudzego samochodu używanie

Skorzystanie z cudzego pojazdu może stanowić zarówno przestępstwo, jak i wykroczenie. Od czego zależy kwalifikacja danego zachowania? W maksymalnym uproszczeniu: od tego, czy sprawca dysponował samochodem czy też – mówiąc potocznie – ukradł auto, ale nie w celu zatrzymania, a jedynie krótkotrwałego użycia. Jeśli zatem ktoś zabiera w celu krótkotrwałego użycia cudzy pojazd mechaniczny, popełnia przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Takie zachowanie może polegać np. na wyciągnięciu obcej osoby z torebki kluczyków do samochodu, a następnie przejazd autem na dyskotekę. Kara jest surowsza (od 6 miesięcy do 8 lat) jeśli sprawca pokonuje zabezpieczenie pojazdu przed jego użyciem przez osobę nieupoważnioną (np. nie dysponując kluczykami wyłamuje zamki), jeśli pojazd stanowi mienie znacznej wartości (czyli jest wart ponad 200.000 zł) albo jeśli pojazd zostanie porzucony w stanie uszkodzonym albo w okolicznościach takich, że zachodzi niebezpieczeństwo utraty lub uszkodzenia pojazdu, jego części lub zawartości. Na jeszcze większą sankcję (od roku do lat 10) naraża się osoba, która dokonała zaboru pojazdu chociażby używając przemocy lub grożąc natychmiastowym jej użyciem.

Kiedy zatem można mówić o wykroczeniu? Wykroczeniem jest samowolne użycie cudzej rzeczy ruchomej, za które grozi jedynie kara grzywny (od 20 do 5.000 zł) albo nagany. Dodatkowo, organy ścigania nie będą wszczynały postępowania, jeżeli pokrzywdzony nie zgłosi wniosku o zajęcie się sprawą. Odpowiedzialność za wykroczenie (nie za przestępstwo) będzie miała miejsce jeśli nie doszło do zaboru pojazdu z uwagi na fakt, że sprawca był uprawniony do używania pojazdu. Sąd Najwyższy w jednym ze swoich orzeczeń wskazał, że wykroczeniem jest zachowanie właściciela warsztatu, w którym zostawiono pojazd, a który to właściciel udał się na przejażdżkę samochodem nie stanowiącym jego własności. Odpowiedzialność była w tym przypadku łagodniejsza, ponieważ właściciel pojazdu sam niejako pozbawił się władania nad nim i przekazał samochód sprawcy. Właściciel warsztatu dysponował zatem autem, a jedynie nie był uprawniony do używania go w celach osobistych.

UWAGA!

Przepisy regulujące powyższe kwestie znajdziesz w następujących aktach prawnych: Kodeks wykroczeń (art. 142, 50, 126), Kodeks karny (art. 152, 153, 154, 254, 286, 289), ustawa z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (art. 4a). W tekście powołano się na orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 1975 r., sygn. akt VI KZP 2475Aktualne wersje aktów prawnych znajdziesz zawsze na stronie Internetowego Systemu Aktów Prawnych.

pexels-photo-933142

Weź prawo w swoje ręce, czyli 5 przydanych narzędzi online – część 2.

Rozglądasz się za działką letniskową i chciałbyś sprawdzić jej stan prawny? Potrzebujesz dostarczyć szefowi zaświadczenia o niekaralności? Nie wiesz czy prawnik reklamujący się w gazecie naprawdę jest adwokatem? Koniecznie przeczytaj nasz poradnik!

W pierwszej części przedstawiliśmy szereg stron, dzięki którym możesz szybko i bezpłatnie znaleźć informacje prawne dotyczące aktualnego brzmienia ustaw, treści zapadających wyroków, właściwych sądów, sposobu prowadzenia przez nie spraw i szczegółów działalności gospodarczej konkretnych osób. Dziś prezentujemy ciąg dalszy listy stron internetowych, które pomogą nie tylko zaspokoić ciekawość, ale i stać się źródłem rzetelnych informacji.

1. Zaświadczenie o niekaralności potrzebne od zaraz

Masz na koncie kilka mandatów i aż się nogi pod Tobą ugięły, jak nowy szef poprosił o zaświadczenie o niekaralności. Czy może tego żądać? I czy każde przewinienia są odnotowane w aktach? Mamy dwie informacje: dobrą i złą. Zaczynając od złej, to tak, pracodawca żądać zaświadczenia o niekaralności o ile dotyczy to zawodu, który wymaga statusu osoby niekaralnej, korzystania z pełni praw publicznych, a także posiadania uprawnienia do zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej. Dobra wiadomość jest taka, że nie każde przewinienie jest odnotowywane.

Instytucja, która gromadzi dane o karalności osób to Krajowy Rejestr Karny (KRK). Tam trafiają informacje o osobach:

  • prawomocnie skazanych za przestępstwa lub przestępstwa skarbowe (czyli najbardziej popularne zdarzenia)
  • przeciwko którym warunkowo umorzono postępowanie karne w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe
  • prawomocnie skazanych przez sądy państw obcych
  • przeciwko którym prawomocnie umorzono postępowanie karne w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe na podstawie amnestii
  • wobec których prawomocnie orzeczono środki zabezpieczające w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe
  • prawomocnie skazanych za wykroczenia na karę aresztu
  • poszukiwanych listem gończym
  • tymczasowo aresztowanych
  • nieletnich umieszczonych w schroniskach dla nieletnich

To co jest warte odnotowania, to że tylko najpoważniejsze wykroczenia widnieją w Rejestrze – kolekcjonerzy mandatów mogą spać spokojnie.

Rejestr prowadzi wchodzące w skład Ministerstwa Sprawiedliwości Biuro Informacyjne Krajowego Rejestru Karnego. Nie jest to ogólnodostępny i jawny zbiór, gdyż ze swojej natury zawiera dane wrażliwe.

Prawo do uzyskania informacji z Krajowego Rejestru Karnego przysługuje podmiotom takim jak naczelne organy władzy państwowej, sądy, prokuratorzy, Policja, Trybunał Stanu, Trybunał Konstytucyjny oraz wspomniani pracodawcy. Rzecz jasna występują oni o dane dotyczące osób, co do których prowadzone są różnego rodzaju postępowania.

Również każdy obywatel ma prawo do otrzymania informacji dotyczącej jego osoby. Aby uzyskać informacje z KRK, należy wypełnić wniosek: “Zapytanie o udzielenie informacji o osobie”. Należy przedstawić podstawę prawną uzasadniającą prawo uzyskania informacji z Rejestru, np. że potrzebujemy takiej informacji do procesu rekrutacji. Za wydanie zaświadczenia pobierana jest opłata 50 zł.

Informacje można uzyskać w Biurze Informacyjnym Krajowego Rejestru Karnego (Warszawa, ul. Czerniakowska 100, 00-454, tel. 22 39 76 200) lub w Punktach Informacyjnych Krajowego Rejestru Karnego przy sądach powszechnych na terenie kraju (wykaz punktów informacyjnych na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości https://ekrk.ms.gov.pl/ep-web) – osobiście albo drogą pocztową.

Kolejna możliwość uzyskania zaświadczenia – tańsza i szybsza – to elektroniczna. Należy zarejestrować się na stronie ekrk.ms.gov.pl, posiadać bezpieczny podpis elektroniczny albo podpis potwierdzony profilem zaufanym e-PUAP. Koszt takiej informacji to 20 zł.

Krajowy Rejestr Karny działa na podstawie ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. z 2008 r. Nr 50 poz. 292 z późn. zm.).

2. Zweryfikuj kontrahenta

Partnera gospodarczego można zweryfikować w:

a) jednym z Biur Informacji Gospodarczych (jednak nie każdy dłużnik zgłasza wierzyciela do rejestru). Działalność biur reguluje ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych.

b) Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych prowadzonym przez Krajowy Rejestr Sądowy – do odnalezienia podmiotu w rejestrze dłużników niewypłacalnych konieczna jest znajomość numeru RDN (numer, pod którym dłużnik został wpisany do rejestru). Jeżeli posiadasz dane firmy, to w oddziale Centralnej Informacji może złożyć wniosek o wydanie zaświadczenia, czy dany podmiot figuruje w rejestrze dłużników niewypłacalnych – tak uzyskasz numer RDN. Jest to rejestr państwowy.

c) Krajowym Rejestrze Długów, który obsługuje wszystkie podmioty gospodarcze – od jednoosobowych firm, poprzez małe i średnie przedsiębiorstwa po wielkie korporacje, jest to rejestr niepaństwowy.

d) Portalu Podatkowym Ministerstwa Finansów – tu sprawdzisz, czy jest czynnym płatnikiem VAT

e) Internecie – jest szereg bezpłatnych portali z opiniami, choć oczywiście powinieneś podchodzić do nich z ostrożnością, bo mogą być zarówno przesadnie pozytywne, jak i negatywne, umieszczane albo przez samego partnera, albo jego konkurencję.

3. W poszukiwaniu działki idealnej, czyli o księgach wieczystych

Jeżeli planujesz nabyć kawałek ziemi to najlepszym sposobem na zweryfikowanie jej stanu prawnego, jest zajrzenie do księgi wieczystej prowadzonej dla danej nieruchomości. Jeżeli numeru księgi nie ma w ogłoszeniu o sprzedaży, poproś właściciela o jej podanie. Wtedy na jej podstawie tej strony ustalisz jej dokładne dane, metraż, rodzaj przyłączy, obciążenie prawami, zaciągnięte hipoteki, itp. Wydruk z tej strony będzie pełnoprawnym dowodem przed sądami i organami.

Z treścią księgi wieczystej możesz zapoznać się również w sądzie, który w danym mieście prowadzi księgi wieczyste – nie zawsze będzie to możliwe od ręki, w większych wydziałach konieczne będzie złożenie wniosku i stawienie się w wyznaczonym terminie. A gdybyś chciał sprawdzić, ile metrów ma mieszkanie Twojego sąsiada i czy kupił je za gotówkę czy na kredyt, to czy mając sam adres jesteś w stanie to ustalić? Nie ma takiej możliwości – niezbędne jest posiadanie numeru księgi wieczystej.

4. A może by mi w tym prawnik pomógł, czyli jak weryfikować adwokatów i radców prawnych

Prawnik prawnikowi nierówny. „Prawnik” oznacza osobę po skończonych studiach wyższych na kierunku prawo, mającą tytuł magistra prawa. Żeby mieć uprawnienia do reprezentowania innych osób i stawania w sądzie, musi skończyć jedną z aplikacji – adwokacką albo radcowską, po zakończeniu której i po zdaniu egzaminu otrzyma tytuł zawodowy adwokata albo radcy prawnego. Czyli każdy adwokat to prawnik, każdy radca prawny to prawnik, ale nie każdy prawnik to adwokat czy radca prawny.

Sposobem zweryfikowania uprawnień prawnika, jest skorzystanie z ogólnodostępnych rejestrów adwokatów i radców prawnych. Gdybyś więc chciał skorzystać z pomocy profesjonalisty, sprawdź najpierw, czy figuruje w której z powyższych baz. Jeżeli nie znajdziesz Zbyszka na żadnej z tych stron, to znaczy że nie jest ani adwokatem, ani radcą prawnym.

Adwokaci zakładają kancelarie adwokackie, radcowie – radcowskie. Można również spotkać kancelarie prawne, gdzie porad udzielają przedstawiciele obydwu tych zawodów. Czym innym zaś są kancelarie odszkodowawcze oraz pracujący w nich tzw. doradcy prawni – te osoby nie mają uprawnień, nie mają skończonych aplikacji, jak również ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej i obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej, co należy uwzględniać decydując się na współpracę.

5. Potrzebny tłumacz

Być może słyszałeś o tłumaczach przysięgłych. W jakich sytuacjach konieczne będzie skorzystanie z ich usług? Przy tłumaczeniu dokumentów takich jak akty małżeńskie, urodzenia, dokumenty sądowe, umowy cywilnoprawne, różnego rodzaju zaświadczenia, akty notarialne, wyciągi z rejestrów przedsiębiorców w przypadku działalności zagranicznej, o ile chciałbyś je wykorzystać przed sądem lub organem.

Na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości znajduje się wyszukiwarka, która ułatwia odnalezienie tłumacza przysięgłego na podstawie m.in. lokalizacji, imienia i nazwiska, języka.

pexels-photo-327533

Czy karalne jest? – litera F

Po poradę w każdej dziedzinie sięgamy w pierwszej kolejności do Internetu – wysypka na ciele, zepsuty kran, sposób na komary… Nic dziwnego, że również odpowiedzi na wszelkie kwestie prawne szukamy u wujka Google. A co trapi przeciętnego obywatela? Wystarczy wpisać w wyszukiwarkę frazę „czy karalne jest…” i pierwszą literę danego słowa, by uzyskać najczęściej wpisywane wyrażenia. A te bywają dosyć zwyczajne, nieco niepokojące lub zupełnie niezwykłe. Niniejszy artykuł ma za zadanie rozwiać wątpliwości prawne co do pięciu najchętniej wyszukiwanych zagadnień, tym razem na literę „f”. Spróbujcie również odpowiedzieć na nasz test i sprawdzić, czy wiecie co wam grozi. A więc, czy karalne jest…

1. Fikcyjne konto na Facebooku?

Możecie spać spokojnie – nikt nie zaangażuje prokuratury lub Policji aby ścigać Was za to, że podaliście fikcyjne imię i nazwisko na fejsie. Posługiwanie się personaliami bohatera literackiego czy zupełnie losowym imieniem i nazwiskiem nie pociągnie za sobą konsekwencji prawnych. Co innego jednak, jeśli wykorzystacie dane innej, realnej osoby i podacie się za nią. Tzw. kradzież tożsamości może być podstawą do wszczęcia przeciwko Wam tak postępowania karnego, jak i cywilnego.

Odrębną kwestią jest to, że Facebook zabrania podawania nieprawdziwych danych osobowych. W dziale 4 Regulaminu Facebooka zaznaczone jest, że „użytkownicy serwisu Facebook podają swoje prawdziwe imiona i nazwiska oraz dane”, a dalej „zabronione jest podawanie fałszywych danych osobowych na Facebooku i tworzenie konta dla innej osoby bez jej pozwolenia” (pkt 1). Jeżeli więc moderatorzy serwisu stwierdzą, że dane konto narusza zasady użytkowania Facebooka, zablokują danej osobie możliwość korzystania z niego.

Uprzedzamy również, że jeśli popełnicie przestępstwo pod przykrywką fikcyjnego konta na Facebooku, na niewiele się to zda. Anonimowość w sieci jest iluzoryczna, a organy ścigają coraz szybciej i łatwiej docierają do użytkowników Internetu.

2. Fotografowanie bez zgody?

Dobra wiadomość dla fotografów-amatorów: możecie fotografować (niemal) do woli. Pamiętajcie jednak, że są miejsca w których obowiązują zakazy fotografowania, jak np. bazy wojskowe czy przejścia graniczne. Robienie im zdjęć może być ekscytujące, ale narażamy się przy tym na niezbyt przyjemną, lecz zasadną interwencję służb mundurowych, które w najlepszym razie przepędzą fotografa, w najgorszym mogą go zatrzymać. Jeśli udało się wcześniej wykonać jakieś zdjęcia danego obiektu, opublikowanie ich może narazić autora na bardzo poważne konsekwencje prawnokarne. Inaczej jest jednak w przypadku obiektów prywatnych. Co do zasady nie jesteśmy związani tabliczkami „zakaz fotografowania”, bowiem taki zakaz może wynikać jedynie z aktu prawnego (np. ustawa czy rozporządzenie). Nie wchodząc na prywatną posesję możemy dowolnie fotografować wybrany przedmiot czy miejsce. Jeżeli też weszliśmy na czyjś teren celem zrobienia fotografii, a właściciel wyraźnie nas wygania – nie ma co zwlekać, bowiem można zostać oskarżonym o naruszenie miru domowego.

Pamiętajcie, że fotografowanie i rozpowszechnianie czyjegoś wizerunku, to dwie różne sprawy. Nie wolno publikować zdjęć osób bez ich zgody. Złamanie tego zakazu naraża nas na odpowiedzialność cywilnoprawną i zapłacenie odszkodowania. Są jednak od tej zasady wyjątki. Nie trzeba pytać o zgodę osób na upublicznienie ich wizerunku, jeżeli nie stanowią one głównego tematu zdjęcia, a fotografia obyłaby się bez nich. Tzn. można opublikować zdjęcie np. zabytkowej budowli czy obiektu użyteczności publicznej, jeśli w kadrze znaleźli się stojący pod nim ludzie. Ale już portretu uroczej turystyki podziwiającej zabytki stolicy – nie. Można publikować zdjęcia osób publicznych, jeśli fotografia ta prezentuje ich podczas wykonywania czynności publicznych, np. głowy państwa podczas oficjalnej uroczystości.

W ten sam sposób możemy utrwalać działania służb mundurowych, np. policjantów w czasie kontroli drogowej. Podobnie jednak jak w przypadku osób prywatnych, nie wolno publikować takich nagrań bądź fotografii bez zgody osób których wizerunek został utrwalony. Nie ma przy tym znaczenia funkcja danej osoby, o ile nie jest ona osobą powszechnie znaną.

3. Filmów erotycznych oglądanie?

Na całe szczęście nie jest karalne. Możecie je oglądać do woli, o ile występują w nich osoby dorosłe. Produkowanie, przechowywanie, czy choćby uzyskiwanie dostępu do filmów pedofilskich (a więc również oglądanie ich w internetowych serwisach w trybie online, bez pobierania pliku) stanowi przestępstwo! Nielegalnym jest również produkowanie, udostępnianie czy przechowywanie (czyli np. ściągnięcie na dysk komputera) treści pornograficznych z prezentowaniem przemocy czy wykorzystaniem zwierzęcia. Przestępstwem jest także pokazywanie dzieciom „zwykłej” pornografii. Jeśli nie są wam miłe kontakty z prokuraturą, to również odradzamy publicznego pokazywania pornografii, gdzie mogłyby ją zobaczyć osoby które sobie tego nie życzą. W każdym z tych przypadków sprawca naraża się na karę pozbawienia wolności. Szerzej kwestię legalności filmów (w tym pornografii) online omówiliśmy w kolejnym punkcie.

4. Filmów online oglądanie?

Co do zasady należy je uznać za legalne. Warunkiem jest, aby oglądać taki film w ramach tzw. dozwolonego użytku prywatnego, czyli samemu albo z wąskim gronem znajomych. Podobnie jednak jak w przypadku fotografii, nielegalne jest rozpowszechnianie filmu bez zgody właściciela (najczęściej jest to dystrybutor w danym kraju). Jeżeli więc udostępniacie film na jednym z popularnych serwisów do udostępniania plików czy poprzez torrenty (gdy oprócz pobierania włączone macie też udostępnianie), lub co gorsza udostępniacie go dla zysku, np. na płatnym pokazie, grozi Wam zarówno odpowiedzialność karna jak i cywilna, przy czym ta druga może być nawet dotkliwsza ze względu na wysokie koszty odszkodowania i procesu. Na marginesie również chcielibyśmy Was ostrzec przed oszustami. Poniżej historia jednej z pokrzywdzonych osób:

To jak to jest z tym kinomaniakiem.tv? Mojej koleżance “policja” zablokowała dostęp do neta, po tym jak chciała obejrzeć coś na kinomaniaku. W momencie kiedy nacisnęła klawisz “play” wyskoczyła blokada z odznaką policyjną, wszystkie możliwe paragrafy dotyczące przestępczości w cyberprzestrzeni i info o wpłacie 300 zł kary. Koleżanka przestraszyła się i wpłaciła. Po wpłacie dostała kod, który wpisała na zablokowanej stronie i odblokowali jej kompa. I teraz mnie zastawia, czy to była prawdziwa policja? Czy policja może sama wymierzać kary i żądać zapłaty? Dokonując przelewu przekazała swoje dane i teraz zastawia mnie komu, bo nawet nie zadzwoniła na policję, żeby to potwierdzić.

Na stronach z filmami online i innych o niezbyt legalnym zabarwieniu, łatwo o złapanie wirusa komputerowego typu ransomware. Tego typu złośliwe oprogramowanie często blokuje dostęp do komputera wyświetlając powiadomienie, że urządzenie zostało zablokowane przez organy ścigania ze względu na rzekome popełnienie przestępstwa, jakim miało być wejście na portal z filmami online czy pornografią. Żeby odblokować komputer trzeba zapłacić „grzywnę” na konto oszustów. Oczywiście nie dajcie się na to nabrać i nie przelewajcie żadnych pieniędzy. Policja ani inne instytucje publiczne nie działają w ten sposób. Jeżeli Wasz komputer został zainfekowany, zgłoście się do informatyka.

5. Fałszywe oskarżenie?

Tu odpowiedź jest oczywiście pozytywna. Fałszywe oskarżenie jest przestępstwem ściganym z oskarżenia publicznego i zagrożonego jest karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Przez fałszywe oskarżenie należy rozumieć przestępstwo określone w art. 234 Kodeksu karnego. Polega ono na niezgodnym z prawdą oskarżeniu przed organem powołanym do ścigania lub orzekania w sprawach o przestępstwa, przestępstwa skarbowe, wykroczenia lub przewinienia dyscyplinarne (czyli np. policją, prokuratorem, sądem, rzecznikiem dyscyplinarnym itd.) innej osoby o przestępstwo, którego nie popełniła. Przy czym osoba składająca fałszywe zawiadomienie musi mieć świadomość, że oskarżenie jest nieprawdziwe. Nie będzie więc przestępstwem np. taka sytuacja: pożyczyliście komuś samochód, który miał oddać na następny dzień. Mimo tego że miął termin zwrotu, osoba ta się nie pojawiła i nie odbiera telefonów. Składacie więc zawiadomienie na najbliższym posterunku policji, że osoba ta przywłaszczyła sobie wasz samochód. Następnie jednak okazuje się, że miała ona wypadek i leży w szpitalu w śpiączce. W tym wypadku zawiadamiający, pomimo że niezgodnie z prawdą oskarżył inną osobę o popełnienie przestępstwa, nie miał świadomości, że jego zeznanie jest fałszywe. Co więcej, miał pełno prawo podejrzewać, że doszło do przywłaszczenia jego mienia. W takiej sytuacji nie poniesie on konsekwencji.

Przestępstwem jest także: – składanie fałszywych zeznań przed sądem, prokuratorem czy Policją (art. 233 kk) – zagrożone karą od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności; – nieprawdziwe zawiadomienie o przestępstwie, którego nie popełniono (art. 238 kk) – zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2; – publiczne, nieprawdziwe oskarżenie kogoś o przestępstwo (art. 212 kk) – zagrożone karą grzywny lub ograniczenia wolności, a w niektórych wypadkach pozbawienia wolności do roku; – tworzenie fałszywych dowodów przestępstwa przeciwko niewinnej osobie (art. 235 kk) – zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3; – zatajenie niewinności osoby podejrzanej o przestępstwo (art. 236 kk) – zagrożone karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2;

UWAGA!

Powyższe kwestie są szczegółowo uregulowane w ustawach Kodeks Karny (Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553) i o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83). Aktualne wersje aktów prawnych znajdziesz zawsze na stronie Internetowego Systemu Aktów Prawnych.

Nakaz zapłaty, wyrok nakazowy – co to w praktyce znaczy?

Z czytelnej infografiki dowiesz się co to jest wyrok nakazowy i nakaz zapłaty. Jakie są konsekwencje wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym? Jak uchylić nakaz zapłaty w tradycyjnym postępowaniu upominawczym? Jakie są skutki wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym? Co to właściwie wszystko znaczy i czym różni się od wyroku nakazowego?

Przejmij inicjatywę!

pexels-photo-1437866

Schemat działania – jak odstąpić od umowy zawartej na odległość?

Konsument, który zawarł umowę na odległość lub umowę poza lokalem przedsiębiorstwa, ma prawo odstąpić od niej bez podawania przyczyny w terminie 14 dni. Jest to tzw. prawo do namysłu, umożliwiające kupującemu zapoznanie się z towarem i rozważenie racjonalności zakupu. To uprawnienie nie przysługuje w przypadku zakupów w sklepach tradycyjnych.

  1. Napisz i podpisz oświadczenie o odstąpieniu od umowy zawartej na odległość.
  2. Wyślij oświadczenie do sprzedawcy w terminie 14 dni od otrzymania rzeczy a w przypadku usług od dnia zawarcia umowy.
  3. Odeślij towar na adres wskazany przez sprzedawcę w ciągu 14 dni od daty wysłania mu oświadczenia.
  4. Otrzymaj zwrot pieniędzy od sprzedawcy w ciągu 14 dni od otrzymania przez niego oświadczenia o odstąpieniu od umowy.

Ważne: jeżeli nie otrzymałeś informacji o prawie do odstąpienia od umowy, wydłuża się ono z 14 dni do 12 miesięcy.

pexels-photo-207662 (1)

Weź prawo w swoje ręce, czyli 5 przydanych narzędzi online – część 3

W dwóch pierwszych części przedstawiliśmy szereg stron, dzięki którym możesz szybko i bezpłatnie znaleźć informacje prawne dotyczące aktualnego brzmienia ustaw, treści zapadających wyroków, właściwych sądów, sposobu prowadzenia przez nie spraw i szczegółów działalności gospodarczej konkretnych osób. Dziś prezentujemy ciąg dalszy listy stron internetowych, które pomogą nie tylko zaspokoić ciekawość, ale i stać się źródłem rzetelnych informacji.

1. Znajdź komornika

kliknij tutaj

2. Znajdź doradcę restrukturyzacyjnego (dawnego syndyka)

kliknij tutaj

3. Znajdź lekarz sądowego

Jeżeli z powodu choroby nie możesz stawić się w sądzie na czynności, w której miałaś obowiązkowo brać udział, to dla usprawiedliwienia Twojej nieobecności konieczne będzie uzyskanie zaświadczenia od lekarza sądowego.

Tu znajdziesz lekarzy działających w Warszawie: kliknij tutaj

Lekarz sądowy najpierw Cię zbada, zapozna się z dokumentacją medyczną a następnie wystawi zaświadczenie. Jeżeli Twój stan zdrowia uczestnika uniemożliwia udział w czynnościach, dostaniesz zaświadczenie o takiej treści. Lekarz zapyta o sąd i sygnaturę sprawy, miej więc przygotowane te dane. Koniecznie też zadbaj o to, by zaświadczenie trafiło do sądu jak najszybciej. Wizyta u lekarza sądowego nie podlega opłacie.

4. Znajdź testament w rejestrze testamentów

kliknij tutaj

Notarialny Rejestr Testamentów działa od 2011 roku. Każdy, kto chce zabezpieczyć sporządzony przez siebie testament może to uczynić poprzez wpis do tego rejestru. Rejestr pozwala potwierdzić istnienie testamentu i ułatwia dotarcie do poszukiwanego dokumentu. Wpis do rejestru jest dobrowolny i bezpłatny, a dokonuje go notariusz na wniosek autora dokumentu. Sam wpis zawiera wyłącznie informacje o fakcie sporządzenia testamentu przez daną osobę i podaje adres kancelarii notarialnej, gdzie został złożony. Jest on dostępny dopiero po śmierci testatora.

5. Znajdź notariusza

kliknij tutaj

Mamy nadzieję, że zaprezentowane strony i narzędzia pozwolą Ci skutecznie egzekwować swoje prawa.

pexels-photo-891059

Schemat działania – jak sporządzić testament?

Przygotowaliśmy zbiór informacji o tym, jak samodzielnie sporządzić ostatnią wolę, czyli testament.

1. Testament powinien być sporządzony w całości pismem ręcznym, z datą i podpisem

Warszawa, (data)

TESTAMENT

Ja, niżej podpisany (imię nazwisko), urodzony w dniu (data) w (miejscowość), legitymujący się dowodem osobistym (seria numer), świadomy podejmowanej czynności i bez jakiegokolwiek przymusu oświadczam, że do całości spadku po mnie powołuję mojego (np. mojego najstarszego syna imię nazwisko), urodzonego w dniu (data) w (miejscowość), zamieszkałego w (adres).

(podpis) Imię i nazwisko

2. Testament może zawierać dodatkowe elementy, takie jak polecenie, podstawienie czy wydziedziczenie.

3. Polecenie

W związku z powołaniem do dziedziczenia mojego jedynego spadkobiercę testamentowego (imię i nazwisko spadkobiercy) zobowiązuję do niezwłocznego podjęcia (opis konkretnego działania) oraz do przeznaczenia w tym celu nabytego spadku.

4. Podstawienie

Na wypadek jednak, gdyby (mój syn imię i nazwisko) nie chciał lub nie mógł dziedziczyć do całości spadku po mnie, powołuję (np. mojego wnuka imię i nazwisko) urodzonego w dniu (data) w (miejscowość), zamieszkałego w (adres).

5. Wydziedziczenie

Wydziedziczam mojego jedynego syna, Krystiana Osieckiego, który od 15 lat nie interesuje się życiem naszej rodziny, nie uczestniczy w nim, mimo iż ja i mój mąż zmagamy się z ciężkimi chorobami. Mimo usilnych prób syn nie chce utrzymywać z nami kontaktu i prowadzi niewłaściwy tryb życia. Nadużywa ustawicznie narkotyków i przebywa w środowisku przestępczym. Był tez skazany wyrokiem sądowym za kradzieże.